Loading [MathJax]/jax/output/HTML-CSS/jax.js

środa, 30 września 2015

Energia grawitacyjna kuli.




 Jak wiadomo energię potencjalną masy m w polu grawitacyjnym masy M można wyrazić wzorem:

(1) E=GMmr
 Rozważmy energię potencjalną cienkiej warstwy masy w formie sfery rozłożonej na powierzchni kuli o masie M(r)




Wtedy energia potencjalna sferycznej warstwy o grubości  r+dr można zapisać równaniem.
(2) dE=GM(r)rdm
Zakładając, że gęstość materii wynosi ϱ masa sfery wynosi:
(3) dm=4πr2ϱdr
Masę poniżej sfery można obliczyć z formuły.
(4)M(r)=43πr3ϱ
Podstawiając (3) i (4) do równania (2) dostajemy.
dE=G43πr3ϱ4πr2ϱdrr
dE=163π2Gϱ2r4dr
W celu obliczenia całkowitej energii kuli o promieniu R należy scałkować równanie (6) \\ w przedziale od 0 do R, gdzie R oznacza całkowity promień kuli.
E=163π2Gϱ2R0r4dr
W wyniku całkowania dostajemy.
E=163π2Gϱ215r5
Wiemy, że:
ϱ=3M4πR3
ϱ2=9M216π2R6
Zatem ostatecznie wzór na energię grawitacyjną kuli o masie M i promieniu R możemy wyrazić wzorem.
E=35GM2R

Warto zauważyć, że energia ta jest ujemna. Oznacza to, że w miarę kurczenia się kuli  np. gazu energia jest wyzwalana. Jest to ważne spostrzeżenie gdyż ma związek z początkowymi stadiami ewolucji gwiazd. Gwiazda powstaje na wskutek zapadania się obłoku gazowego. Oznacza to, że w czasie grawitacyjnej zapaści proto gwiazda rozgrzewa się i świeci kosztem energii grawitacyjnej oraz po przekroczeniu pewnej granicy grawitacja powoduje rozgrzanie gazu to takiej temperatury, w której są możliwe reakcje termojądrowe.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz