Tydzień księżycowo-jowiszowy oraz testy.

Cały mijający tydzień dopisywała bardzo dobra pogoda. Niestety do fotografowania DS nie było zbyt dobrych warunków  z powodu Księżyca oraz braku czasu abym mógł pojechać na jakąś miejscówkę. Szkoda jednak marnować pogody, więc z przydomowej działki zająłem się testami i awikowaniem Księżyca i Jowisza. Po pierwsze udało mi się wreszcie ogarnąć sterowanie HEQ5 z poziomu programy Skychart i ASCOMA (chyba dla wygody zakupię bezprzewodowy gamepad). Również poćwiczyłem ustawianie na Polaris z poziomu EQMOD. Muszę przyznać, że działa to wyśmienicie. Jest tylko niezmiernie ważna aby dobrze wypoziomować montaż i bardzo dokładnie ustawić go w pozycji parkingowej. Reszta to bułka z masłem. Postanowiłem również wrócić do testów kamerek. Wnioski jakie mi się nasuwają są następujące:

• kamerka QHY5 mono jest bezkonkurencyjna w przypadku Księżyca zarówno z Newtonem 150/750 i SCT 6" 
• kamerka DBK21 okazała się lepsza do zastosowań planetarnych.

Razem Piotrkiem G., który udostępnił mi swoje SCT 6" stwierdziliśmy, że SCT z barlowem TeleVue x2.5 to doskonały sprzęt do awikowania planet. Czas najwyższy aby wybrać się do Bukowca i zbadać SCT 10" (MEADE LX 200 – 250 mm f/10). Tym bardziej, że zbliża się opozycja Marsa. Planuję również przetestowanie ustawiania na biegun przy użyciu kamerki i aplikacji AlignMaster.

Plony tygodnia przedstawiają się następująco:

Najpierw zdjęcia z Canona:

2014-03-09

Rogalowe warsztaty.

Postanowiłem poduczyć się w trudnej sztuce fotografii uczęszczając na II stopień kursu fotograficznego pod okiem Mistrza Pawła Rogalińskiego. Warsztaty zapowiadają się i są bardzo ciekawe, a zapowiada się jeszcze ciekawiej. Tematy prac domowych są dość pokręcone ale da się wyżyć. Każdego tygodnia z niecierpliwością czekam na zajęcia, choć Mistrz jest wymagający i już zapowiada, że przy ocenie prac będzie na nas jeździł jak na łysej kobyle. Ale nie ma to jak konstruktywna krytyka.

Mistrz krytycznym okiem sprawdza sprzęt (fot. M. Strzelczyk)

Marcowy pokaz w Bukowcu.

Wczoraj miałem przyjemność uczestniczyć w kolejnym pokazie w OA Bukowiec tradycyjnie organizowanym przez grupę AstroMAX, której jestem członkiem. Tradycyjnie chcąc być wcześniej umówiliśmy się z Piotrem na 16:30 ale też tradycyjnie zrobiła się obsuwa :/ . Dotarliśmy do Bukowaca na 5 minut przed pokazem. Podjeżdżamy i moje oczy robią się coraz bardziej okrągłe - takich tłumów to jeszcze chyba nie było. Okazało się później, że w pokazie wzięło udział ponad 50 osób(!). Mimo lekkiego chaosu pokaz udało się przeprowadzić. Niemniej trzeba przemyśleć na przyszłość jak ogarnąć taką masę ludzi. Pewne pomysły już mamy. Z pokazu wróciłem po północy wykończony fizycznie i psychicznie jak nigdy ale bardzo się cieszę, że OA Bukowiec staje się coraz bardziej znane i rozpoznawalne.

Sprzętu była olbrzymia ilość.

Widowiskowa koniunkcja.

Dzisiaj wczesnym rankiem miała miejsce bardzo widowiskowa koniunkcja Księżyca i Wenus. Pogoda na szczęście dopisała. Zwlekłem się o 4:30 z łóżka, co już jest dla mnie spory wyzwaniem i udałem się na pole niedaleko domu. Wcześniej umówiłem się tam z Piotrem.Gdy dotarłem na miejsce Piotr już miał rozstawiony sprzęt a nisko nas południowo-wschodnim horyzontem można było podziwiać wąski sierp Księżyca i bardzo blisko niego świecącą Gwiazdę Poranną. Szybko rozstawiłem sprzęt i przez dobre 20 minut słychać było tylko trzask migawek dwóch aparatów. Krótko po 6:00 zaczęło się robić zbyt jasno na zdjęcia. Piotr miał ze sobą refraktor ED. Wizualna obserwacja koniunkcji robiła wrażenie. Wyraźnie było widać fazę Wenus i twory na powierzchni Księżyca. Mimo, że musiałem wstać o barbarzyńskiej godzinie to nie żałuje. Widoki były tego warte.

Mapa zjawiska (Skychart).

Tygodniowe różności.

W mijającym tygodniu wykorzystując okazjonalne rozpogodzenia przeprowadzałem sporadyczne obserwacje. W pierwszym rzędzie przez cały tydzień mieliśmy okazję obserwacji wędrówki grupy plam na Słońcu. Były one na tyle duże, że bez specjalnego trudu można było je zauważyć gołym okiem - oczywiście przy zastosowaniu filtru. Poniżej seria zdjęć wykonanych przeze mnie obiektywem MTO-500.

Sesja 2014020102 - SN 2014J

Wreszcie się rozpogodziło. Czas zacząć łowy na supernową, która wybuchła kilka dni temu w galaktyce M82. Gratka jest tym większa, że jest to jedna z najbliższych zaobserwowanych współcześnie supernowych. Udaliśmy się z Piotrem do Bukowca. Szybkie rozstawienie montażu i gotowe. Najpierw oczywiście obserwacje wizualne.  Trzeba powiedzieć, że supernowa w Naglerze 9mm i orto 5mm prezentowała się doskonale. Daje to wyobrażenie o skali eksplozji skoro z odległości 12 milionów lat świetlnych ma jasność jak oceniłem wizualnie ok. 9.8 magnitudo. Następnie wykonałem serię zdjęć, w sumie czas naświetlania 45 minut.